چهارشنبه ٢٤ مرداد ١٣٩٧

آخرین اخبار :



  چاپ        ارسال به دوست

با سرپرستی «ناصر وحدتی» ؛

گروه گیل و آمارد گیلان در نیاوران روی صحنه رفتند

سینمای نو > سرویس موسیقی        

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی " سینمای نو " ، اجرای گروه گیل و آمارد گیلان در فرهنگسرای نیاوران در حالی به روی صحنه رفت که پیش از آغاز برنامه ، «پیمان بزرگ‌نیا» - موسیقی پژوه و مسئول برگزاری بخش نواحی جشنواره سی و یکم فجر- به این مساله اشاره کرد که اجراهای نواحی با توجه به استقبالی که از آن شده است، ظرفیت حضور در سالن‌های بزرگ موسیقی ایران را دارد و واقعا حیف است که بسیاری از مردم علاقه‌مند با وجود تلاش برای تهیه بلیت این اجراها، پشت درهای بسته مانده‌اند.»

اعضای گروه گیل و آمارد به ترتیب «ناصر وحدتی» - سرپرست ، تنظیم کننده و خواننده- ، «سعید پورمحمد» کمانچه ، «نیما برزگر» تار ، «رامبد حسینی» بربت ، «بنیامین چاره‌جو» سازهای کوبه ای و «اکرم فغان زاده»، الهام صادقی و رویا نوری ضیابری همخوانان گروه بودند. اجرای این گروه در نیاوران به دو بخش اصلی موسیقی نواحی و خوانش‌های زنان در شالیزار تقسیم شده بود که هر کدام سازبندی و چیدمان مخصوص به خود را داشت.

درآمد زرد ملیجه، آواز زار، مره بمونی (در گوشه دشتی با نام اصلی سیاهکل)، آها بوگو، رعنا، باغ محتشم، دراز تومان، تالان تالن (دیلمان ردیف موسیقی ایرانی) قطعات اجرا شده در بخش اول که به موسیقی نواحی و اصیل گیلانی مرتبط بود و بهار گندواش ، چیش چیش، میخوام برم

کوه، کونوس کله ، یار قاصد ، سوپوله ، یار یارهی ، ای خوانباجیه ، کفتر کفتره و لیلی قطعات اجرا شده در بخش دوم که مربوط به موسیقی زنان در شالیزار می‌شود، بودند.

نکته‌ی جالب در مورد این اجرا، چیدمان و گزینش لغات مربوط به هر قطعه با توجه به منطقه آن بود که وحدتی خواننده گروه با دقت زیادی آن را انجام داده بود. صحنه گردانی و تسلط کامل خواننده و ارتباط چشمی او با نوازندگان و مخاطبان حاضر در سالن ویژگی دیگری بود که وحدتی آن را خوب می‌دانست. اجرای حرکات متناسب با تعابیر(بشکن زدن و دست به کمر گرفتن زمانی که این واژه‌ها را در شعر به کار می‌برد) از دیگر مشخصه‌های کار این خواننده نامدار موسیقی گیلان بود که مخاطبان حاضر در سالن را به وجد آورده بود.

آنچه در مورد موسیقی نواحی گیلان در این اجرا مشخص بود ، تمرکز این موسیقی بر اشعار زنانه و بیان عشق‌های سوزناک و غم‌انگیزی بود که احتمالا در مناطق مختلف خطه گیلان روی داده و با وجود گذشت زمان از ساخت هر کدام از آن قطعات به دست مردمان خطه شمال همچنان مورد توجه قرار گرفته است. واکنش‌های مخاطبین مختلف در اجرا در مواجهه با قطعات مختلف نشان می‌داد، اهالی شهرهای مختلف گیلان در سالن حضور دارند و در قطعات مربوط به منطقه خودشان گروه را کاملا همراهی می‌کنند. به نظر می‌رسد حضور پر شور مردم در نیاوران برای شرکت در کنسرت گروه گیل و آمارد خبر از نیاز به سالن‌های بزرگ‌تر برای چنین اجراهایی را بیش از پیش هویدا می‌کرد.

از جمله نکات جالب قطعات اجرا شده در کنسرت نیاوران این بود که به عنوان مثال در قطعه آهابوگو در ادامه بیت «هوا چی خشه سی‌کا بگرده / زمین چی خشه کی‌جا بگرده» تعابیر بسیار ظریفی به کار رفته شده بود. وحدتی در این قطعه متن اصلی شعر را تغییر داده بود و واژگان دیلمانی و سیاهکلی را که این قطعه مخصوص همان منطقه است روی کار گذاشته بود. در یکی از قطعات که در مورد عروسی بود هم مردم حاضر در سالن شروع به کل زدن کردند که از رسوم ایرانیان در مراسم عروسی است. برخی از قطعات بخش دوم هم ریتم شیش و هشت فارسی داشتند.

گفتنی است ناصر وحدتی به همراه گروهش در جشنواره موسیقی نواحی در بهار سال آینده حاضر خواهند شد.

 


٢٠:٠٠ - چهارشنبه ٢٨ بهمن ١٣٩٤    /    شماره : ٤٦٣٢٧    /    تعداد نمایش : ٤٠١







سینمای ایران در گذر تاریخ



فیلم و صدا

سایر رسانه ها

تبلیغات

برگزیده ها

دارای مجوز شماره 89.25738

از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی


پیوندها

سینمای نو را دنبال کنید

کلیه حقوق این سایت برای سینمای نو محفوظ و استفاده از مطالب آن با ذکر کامل نام منبع مجاز است